داستان مجید، تنها روایت یک مسیر شغلی نیست. این داستان بخشی از الگوی توسعه شرکت نستله است. الگویی که نشان می‌دهد در فرهنگ سازمانی نستله ایران، بزرگ‌ترین دارایی یک صنعت نه ماشین‌آلات پیچیده، بلکه انسان‌هایی هستند که به تولید هویت می‌بخشند؛ رویکردی بنیادین که تمام ساختار خود را برای ایجاد جریانی مستمر از یادگیری و شکوفایی استعدادها به کار گرفته است.

همین نگاه است که اشتغال، آموزش و توسعه محلی را به سه ستون اصلی فعالیت‌های اجتماعی و توسعه‌ای نستله ایران تبدیل کرده است. سه مولفه‌ای که در کنار یکدیگر، چرخه‌ای از رشد پایدار را برای کارکنان، تامین‌کنندگان، کشاورزان و جامعه پیرامون شکل می‌د‌هد.

توسعه پایدار؛ بخشی از هویت نستله ایران

نستله از سال ۱۳۷۴ فعالیت رسمی خود را در ایران آغاز کرد و سال ۱۳۸۰ نیز نخستین کارخانه تولیدی خود را در شهر قزوین به‌راه انداخت. این شرکت به‌عنوان بخشی از شبکه جهانی نستله، مفهوم «خلق ارزش مشترک» را در مرکز فعالیت‌های خود قرار داده است؛ رویکردی که بر این باور استوار است که موفقیت بلندمدت یک کسب‌وکار تنها زمانی پایدار خواهد بود که همزمان برای جامعه نیز ارزش‌آفرینی کند.

بر همین اساس، فعالیت‌های نستله ایران تنها به تولید محصولات غذایی محدود نمی‌شود. این شرکت در حوزه‌هایی مانند تغذیه، تامین مسئولانه مواد اولیه، مدیریت منابع آب، پایداری زیست‌محیطی و توسعه سرمایه انسانی برنامه‌های متعددی را دنبال می‌کند؛ برنامه‌هایی که هدف مشترک همه آن‌ها، ایجاد تاثیر مثبت و ماندگار در جامعه میزبان است.

در این مسیر، اشتغال‌زایی، آموزش و توسعه جوامع محلی به‌عنوان سه محور کلیدی، نقش مهمی در شکل‌دهی فعالیت‌های مسئولیت اجتماعی و توسعه پایدار شرکت ایفا می‌کنند.

اشتغال؛ فرصت‌هایی که مسیر زندگی را تغییر می‌دهند

ورود به بازار کار برای بسیاری از جوانان، تنها یافتن یک موقعیت شغلی نیست؛ بلکه آغاز مسیری برای ساختن آینده حرفه‌ای و شخصی است. یکی از چالش‌های رایج در این مسیر، فاصله میان آموزش‌های نظری و مهارت‌های مورد نیاز صنعت است؛ فاصله‌ای که بسیاری از کارجویان در نخستین سال‌های فعالیت حرفه‌ای خود با آن مواجه می‌شوند. سایت تولیدی نستله ایران در استان قزوین طی سال‌های گذشته تلاش کرده است بخش قابل توجهی از نیروی انسانی مورد نیاز خود را از میان نیروهای بومی منطقه جذب کند. این رویکرد علاوه بر ایجاد فرصت‌های شغلی مستقیم، به شکل‌گیری زنجیره‌ای از فرصت‌های اقتصادی در اطراف فعالیت‌های تولیدی شرکت نیز کمک کرده است.

اثر اشتغال تنها به کارکنان داخل کارخانه محدود نمی‌شود؛ بلکه در پس هر محصول، شبکه‌ای گسترده از تامین‌کنندگان، حمل‌ونقل، خدمات فنی و پیمانکاران شکل می‌گیرد که تداوم آن به چرخه تولید وابسته است و در نتیجه، اثر اقتصادی یک واحد تولیدی می‌تواند از مرزهای کارخانه فراتر رفته و در مقیاس منطقه‌ای و حتی ملی گسترش یابد.

آموزش؛ مسیری برای رشد، توانمندسازی و آینده‌سازی

در دنیای امروز، یادگیری دیگر به سال‌های تحصیل محدود نیست. سازمان‌های پیشرو تلاش می‌کنند فرهنگ «یادگیری مداوم» را در ساختار خود نهادینه کنند؛ فرهنگی که در آن آموزش به بخشی جدایی‌ناپذیر از مسیر حرفه‌ای افراد تبدیل می‌شود.

نستله نیز در سطح جهانی و در ایران، توسعه مهارت‌های فردی و حرفه‌ای را یکی از مهم‌ترین سرمایه‌گذاری‌های خود می‌داند. بسیاری از کارکنان این مجموعه مسیر شغلی خود را از دوره‌های کارآموزی یا موقعیت‌های ابتدایی آغاز کرده‌اند و به مرور زمان از طریق آموزش‌های تخصصی و تجربیات عملی، مسئولیت‌های مهم‌تری را بر عهده گرفته‌اند.

در سطح جهانی نیز نستله، برنامه «Nestlé Needs YOUth» را با هدف توانمندسازی نسل جوان راه‌ا‌ندازی کرده است. برنامه‌ای که بر سه محور اشتغال، مهارت‌آموزی و کشاورزی پایدار تمرکز دارد. این رویکرد نشان‌دهنده اعتقاد نستله به این موضوع است که توسعه اقتصادی بدون سرمایه‌گذاری بر نیروی انسانی، امکان پایداری نخواهد داشت.

در ایران نیز این نگاه در قالب برنامه‌ها و همکاری‌های مختلف دنبال شده است. همکاری با مراکز آموزشی، حمایت از برنامه‌های کارآموزی و مشارکت در طرح‌های توسعه مهارت از جمله اقداماتی است که با هدف آماده‌سازی نسل جدید متخصصان برای ورود به بازار کار صورت گرفته است.

نمونه‌ای از این رویکرد، در برگزاری سلسله نشست‌های علمی NEST دیده می‌شود. این نشست‌های تخصصی طی چند سال اخیر، با حضور پزشکان و متخصصان حوزه سلامت کودکان و نوزادان و با هدف ارتقای دانش تخصصی و انتقال جدیدترین یافته‌های علمی برگزار می‌شود و بخشی از تعهد نستله ایران به توسعه دانش در حوزه تغذیه و سلامت به شمار می‌رود.

توسعه محلی؛ رشد مشترک با جامعه

موفقیت پایدار کسب‌وکارها زمانی معنا پیدا می‌کند که جامعه پیرامون نیز از توسعه بهره‌مند شود. به همین دلیل، یکی از مهم‌ترین محورهای فعالیت نستله ایران، تقویت زنجیره تامین محلی و همکاری نزدیک با تولیدکنندگان داخلی است.

در این رویکرد، تامین‌کنندگان و تولیدکنندگان محلی تنها فروشنده مواد اولیه نیستند، بلکه به‌عنوان شرکای توسعه در نظر گرفته می‌شوند. همکاری‌های فنی، انتقال دانش، ارتقای استانداردها و بهبود فرآیندهای تولید از جمله اقداماتی است که به توانمندسازی این شبکه کمک می‌کند.

پروژه «RISE» یکی از شاخص‌ترین نمونه‌های این همکاری‌هاست. این برنامه با هدف ارتقای پایداری در دامداری‌ها و مزارع تامین‌کننده شیر اجرا شده و به دامداران کمک می‌کند تا عملکرد اقتصادی، اجتماعی و زیست‌محیطی خود را بهبود دهند. در این چارچوب، موضوعاتی مانند مدیریت منابع آب، بهبود کیفیت خوراک دام، سلامت دام و افزایش کیفیت شیر مورد توجه قرار می‌گیرد.

نتیجه این همکاری‌ها تنها ارتقای کیفیت مواد اولیه نیست؛ بلکه ایجاد دانشی است که می‌تواند در اختیار کل صنعت قرار گیرد و به بهبود استانداردهای تولید در سطح کشور کمک کند. در کنار این اقدامات، پروژه‌های مرتبط با مدیریت پایدار منابع آب نیز بخشی از فعالیت‌های توسعه‌ای شرکت را تشکیل می‌دهند. همکاری با برخی دامداری‌های طرف قرارداد برای بازچرخانی آب، استفاده مجدد از منابع آبی و بهبود بهره‌وری مصرف آب، نمونه‌ای از تلاش‌هایی است که با هدف حفاظت از منابع طبیعی کشور دنبال می‌شود.

این اقدامات نشان می‌دهد توسعه محلی تنها به معنای سرمایه‌گذاری اقتصادی نیست، بلکه شامل انتقال دانش، ارتقای مهارت‌ها و ایجاد زیرساخت‌های پایدار برای نسل‌های آینده نیز می‌شود.

توسعه، روایتی که ادامه دارد

وقتی به روایت‌هایی مانند مسیر حرفه‌ای مجید یا تجربه دامدارانی که در سال‌های اخیر از برنامه‌های آموزشی و توسعه‌ای بهره‌مند شده‌اند توجه می‌کنیم، یک واقعیت اساسی به‌روشنی نمایان می‌شود؛ اینکه تغییرات پایدار یک‌شبه رخ نمی‌دهند، بلکه نتیجه روندی تدریجی از یادگیری، تجربه و همکاری هستند که در طول زمان شکل می‌گیرد.

در چنین مسیری، هر فرصت آموزشی می‌تواند آغاز یک مسیر حرفه‌ای تازه باشد و هر همکاری محلی می‌تواند زمینه‌ساز رشد و بهبود در مقیاسی بزرگ‌تر شود. از محیط کارخانه تا مزارع و دامداری‌ها، حلقه‌های مختلف این زنجیره به شکلی به هم پیوسته‌اند که پیشرفت هر بخش، بر بخش‌های دیگر نیز اثر می‌گذارد.